سخنوری استخوان در گلو
سخان امام علی در نهج البلاغه
|
پس خدای سبحان گفت که در برابر آدم سجده کنید. همه سجده کردند مگر ابلیس که از سجده کردن روی برتافت . گرفتار تکبر و غرور شده بود و شقاوت بر او چیره شده بود ! بر خود ببالید که از آتش آفریده شده و آدم را که از مُشتی گِل سفالین آفریده شده بود ، خوار و حقیر شمرد. خداوند ، ابلییس را مهلت ارزانی داشت تا به خشم خود کیفرش دهد ... پس او را گفت که تو تا رستاخیز از مهلت داده شدگانـــی .
+ نوشته شده در شنبه دهم تیر ۱۳۹۱ساعت 9:41 توسط " گمگشته "
|
|
درباره وبلاگ  هنوز پس از قرنها چیزی از مظلومیتت کم نشده. تو در اوج سختی ها ،استخوان در گلو ، سخن میگفتی اما نهج البلاغه ات هم مانند خودت مظلوم است .
امام مظلوم ؛ کتاب مظلوم . هنوز کسی بلاغت و شیوایی آنرا درک نکرده. نیت کرده ام از امروز بخوانمش ،حرف به حرف و واژه به واژه. نیت کرده ام در وبلاگ بازنویسی اش کنم . اگر یک نفر یک جمله اش را بخواند و یک گام به تو نزدیک تر شود به نیت خود رسیده ام . یا علی قبول کن .
|
