|
آنگاه خدای سبحان، از زمین درشتناک و از زمین هموار و نرم و از آنجا که زمین شیرین بود و از آنجا که شوره زار بود خاکی برگرفت و به آب بشست تا یکدست و خالص گردید. پس نمناکش ساخت تا چسبنده شد و از آن پیکری ساخت دارای اندامها و اعضا و مفاصل. و خشکش نمود تا خود را بگرفت چون سفالینه. و تا مدتی معین و زمانی مشخص سختش گردانید . آنگاه از روح خود در آن بدمید . آن پیکر گلین جان یافته بود! از جای برخواست که انسانی شده بود با ذهنی که در کارها به جولانش درآورد و با اندیشه ای که به آن در کارها تصرف کند و عضوهایی که چون ابزارهایی به کارشان گیرد و نیروی شناختی که میان حق و باطل فرق نهد و طعم ها و بویها و رنگها و چیزها را دریابد... .
+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم تیر ۱۳۹۱ساعت 10:14 توسط " گمگشته "
|
|
درباره وبلاگ  هنوز پس از قرنها چیزی از مظلومیتت کم نشده. تو در اوج سختی ها ،استخوان در گلو ، سخن میگفتی اما نهج البلاغه ات هم مانند خودت مظلوم است .
امام مظلوم ؛ کتاب مظلوم . هنوز کسی بلاغت و شیوایی آنرا درک نکرده. نیت کرده ام از امروز بخوانمش ،حرف به حرف و واژه به واژه. نیت کرده ام در وبلاگ بازنویسی اش کنم . اگر یک نفر یک جمله اش را بخواند و یک گام به تو نزدیک تر شود به نیت خود رسیده ام . یا علی قبول کن .
|
