|
سپس میان آسمانهای بلند را بگشاد و آنها را از گونه گون فرشتگان پر نمود. برخی از آن فرشتگان ، پیوسته در سجودند ، بی آنکه رکوعی کرده باشند ، برخی همواره در رکوعند و هرگز قد نمی افرازند. صف در صف ، در جای خود قرار گرفته اند و هیچ یک را یارای آن نیست که از جای خود به دیگر جای رود. خدا را می ستایند و از ستودن ملول نمی گردند. هرگز چشمانشان به خواب نرود و خردهاشان دستخوش سهو و خطا نشود و اندامهاشان سستی نگیرد و غفلت فراموشی بر آنان چیره نگردد. گروهی از فرشتگان امینان وحی خداوندی هستند و سخن او را به رسولانش می رسانند و آنچه مقدر کرده و مقرر داشته ، به زمین می آورند و باز می گردند . گروهی نگهبانان بندگان او هستند و گروهی دربانان بهشت اویند . شماری از ایشان پایهایشان بر روی زمین فرودین است و گردنهایشان به آسمان فرازین کشیده شده است و اعضای پیکرشان از اقطار زمین بیرون رفته و دوشهایشان آنچنان نیرومند است که توان آن دارند که پایه های عرش را به دوش کشند . از هیبت عظمت خداوندی یارای آن ندارند که چشم فراکنند ، بلکه ، همواره سر فرو هشته دارند و بالها گرد کرده و خود را در آن پیچیده اند. میان ایشان و دیگران ، حجابهای عزّت و عظمت فرو افتاده و پرده های قدرت کشیده است . هرگز پروردگارشان را در عالم خیال و توهم تصور نمی کنند و به صفات مخلوقات ، متّصفش نمی سازند و در مکانها محدودش نمی دانند و برای او همتایی نمی شناسند و به او اشارت نمی نمایند.
+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم تیر ۱۳۹۱ساعت 14:20 توسط " گمگشته "
|
|
درباره وبلاگ  هنوز پس از قرنها چیزی از مظلومیتت کم نشده. تو در اوج سختی ها ،استخوان در گلو ، سخن میگفتی اما نهج البلاغه ات هم مانند خودت مظلوم است .
امام مظلوم ؛ کتاب مظلوم . هنوز کسی بلاغت و شیوایی آنرا درک نکرده. نیت کرده ام از امروز بخوانمش ،حرف به حرف و واژه به واژه. نیت کرده ام در وبلاگ بازنویسی اش کنم . اگر یک نفر یک جمله اش را بخواند و یک گام به تو نزدیک تر شود به نیت خود رسیده ام . یا علی قبول کن .
|
