سخن نخست ... حمد پروردگار

حمد باد خداوندی را که ...
سخنوران در ثنایش فرو مانند .

و شمارندگان از شمارش نعمت هایش عاجز آیند.

کوشندگان هرچه کوشند، حق نعمتش را آنـسـان که شایسته اوست ، ادا کردن نتوانند .

خداوندی که اندیشه های دورپرواز ، او را درک نکنند و زیرکان تیزهوش به عمق جلال و جبروت او نرسند .

+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم تیر ۱۳۹۱ساعت 11:40 توسط " گمگشته " |

درباره وبلاگ

هنوز پس از قرنها چیزی از مظلومیتت کم نشده. تو در اوج سختی ها ،استخوان در گلو ، سخن میگفتی اما نهج البلاغه ات هم مانند خودت مظلوم است .
امام مظلوم ؛ کتاب مظلوم .
هنوز کسی بلاغت و شیوایی آنرا درک نکرده.
نیت کرده ام از امروز بخوانمش ،حرف به حرف و واژه به واژه. نیت کرده ام در وبلاگ بازنویسی اش کنم . اگر یک نفر یک جمله اش را بخواند و یک گام به تو نزدیک تر شود به نیت خود رسیده ام .
یا علی قبول کن .